de profetische Kerk

"Kijk naar de volken, let goed op,
jullie zullen verbaasd zijn en verbijsterd!
Er gebeurt iets, nog tijdens jullie leven,
iets zo uitzonderlijks
dat je het niet zult geloven
als het je wordt verteld."
(Habakuk 1:5)

Na jarenlang gemarginaliseerd en genegeerd te zijn begint de Kerk haar profetische stem weer terug te vinden. En zij wordt weer gehoord!
Het is de jeugd die voorop loopt hierin, of het nu gaat om milieubewustzijn (timetoturn) of bestrijding van armoede en uitbuiting (micha campagne), praktische hulp aan mensen in je eigen buurt (servethecity) vragen die gesteld worden bij de globalisering en het Europese eenwordingsproces, een tegengeluid tegenover het hedonisme en nihilisme in onze cultuur, aanwezigheid in het zakenleven, de politiek, de kunst, de popmuziek, het maatschappelijk leven. Jonge christenen sluiten zich niet meer op in hun veilige subcultuurtje maar breken uit, spreken zich uit, steken de handen uit de mouwen, ze zijn er gewoon. Je kunt niet om ze heen, overal kom je ze tegen. Ze infecteren alles en iedereen om zich heen met hun honger naar God, hun onbaatzuchtige liefde, hun scherpe analyses, hun ontwapenende openheid, hun goddelijke levenslust.

De Kerk van vandaag is geen hiërarchisch instituut, geen thelogisch dispuut. Het is geen kleurloze antiquiteit, geen in zichzelf gekeerde privéclub, geen schreeuwerige relishow.
De Kerk van vandaag is meer handen en voeten dan lippen en tong. Ze is Liefde, geen oordeel. Minder woorden, meer doen. Minder doel, meer zijn.
De Kerk van vandaag is een arm om iemands schouder, een voedselpakket op de stoep, een kop koffie met een beetje aandacht, een lamme die een blinde vertelt hoe mooi het is als de zon achter de wolken schijnt...
De Kerk van vandaag is een paar maanden de handen uit de mouwen steken in Afrika, of in je eigen stad. De Kerk van vandaag kijkt niet werkeloos toe, de Kerk van vandaag demonstreert dat liefde geen filosofisch begrip is, maar een werkwoord.
De Kerk van vandaag is Gods aanwezigheid in de wereld.
De Kerk van vandaag is nergens altijd, ze is altijd overal.
Onzichtbaar, en toch: onmiskenbaar aanwezig.

gemeente als gezin van God

Het is een tijdje relatief stil geweest op deze weblog. Net als mijn collega webloggers Matthijs, Daniel en Marcel heb ook ik eens nagedacht of ik nog wel tevreden ben met de koers van mijn geschrijf. Ik denk dat er al schrijvende inmiddels aardig wat bruikbare informatie en prikkelende ideeën op deze weblog zijn te vinden. Het blijft echter wel voornamelijk een `hoofd'-zaak. Ik merk ook dat er in mezelf een bepaalde blokkade is gekomen, waardoor ik niet goed meer kan functioneren in de `kerk'. Deels komt dit omdat het concept `kerk' niet meer voldoet en ik voel dat er nieuwe wegen moeten worden ingeslagen. Deels is het denk ik toch ook een bepaalde teleurstelling, het ontmoedigende effect van negatieve ervaringen. En dat is niet goed.

Laatst kwam ik dit artikel van Henk Vink nog eens tegen op InDeHuizen, en dat heeft de spijker nog eens goed op de kop getikt. Een aantal citaten:

"We hebben disfunctionele gemeenten omdat we uit disfunctionele gezinnen komen en als we niet begrijpen hoe God wil dat een gezin functioneert, begrijpen we ook niet hoe Zijn gemeente hoort te functioneren"

"Als een gemeente niet langer functioneert volgens God principes voor Zijn gezin, dan wordt het een disfunctionele gemeente"

"Willen als God's gezin gaan functioneren dan hebben we genezing en bevrijding nodig. Dit kan alleen daar plaatsvinden waar we elkaar gaan ontmoeten in echtheid, openheid en vertrouwen."

Wat ook je visie is over gemeente zijn, of je nu met volle inzet actief bent in een gemeente of teleurgesteld aan de zijlijn staat, dit artikel geeft volgens mij heel goed aan waar het om draait. En ook wijst het een oplossing aan, hoe kun je genezen worden van je pijn en teleurstelling?
Na alle denkwerk ga ik de komende tijd dit maar eens in praktijk proberen te brengen. En dat zal ongetwijfeld een andere invalshoek betekenen op deze weblog. Ik hoop wat minder kritisch-beschouwend en wat meer praktisch-opbouwend, zeg maar. Ook zal ik wat minder actief zijn in de blogosphere en wat actiever in de realworldsphere en in de familysphere.

Ik ben benieuwd, jij ook?
(ondertussen kun je natuurlijk nog eens lekker in de archieven snuffelen en alles lezen waar je nog niet aan was toegekomen. veel leesplezier!)