post-kerkelijk

De wereld is post-modern, maar de meeste kerken zijn nog modern, hoewel er steeds meer christenen zijn die andere wegen zoeken. Matthijs noemt zich post-evangelisch, Nico-Dirk post-gereformeerd. Met Gijs zou ik mezelf het beste post-kerkelijk kunnen noemen. Voor de opmerkzame lezer: dat is dus niet hetzelfde als on-kerkelijk of rand-kerkelijk.
Heel af en toe kom ik nog wel eens in een kerkdienst, maar alleen als daar een speciale reden voor is (b.v. omdat ik uitgenodigd wordt door een broeder of zuster). Ik ben kerkelijk geboren, kerkelijk opgegroeid, kerkelijk tot bekering gekomen en (tweemaal) kerkelijk gedoopt. Hoewel dit alles nog steeds veel voor mij betekent, betekent het woord `kerkelijk’ daarbij eigenlijk niets meer voor me.

Matthijs schrijft in een van zijn laatste weblogs:
“Er ontstaat een groeiende groep jonge christenen die uitgekeken zijn op de kerk, maar niet op het geloof. Vaak zijn dit juist ‘radicale’ jonge gelovigen die ‘het’ niet meer vinden in een bestaande kerk.”

Ik herken me hier wel in. Als reactie heb ik de volgende vraag gepost:
“Waar ik benieuwd naar ben is hoe andere mensen, die proberen hun christenen-zijn vorm te geven buiten de georganiseerde christenreizen om, het volhouden. Hoe zorg je ervoor dat je niet uitgeput raakt of alleen komt te staan? Raak je niet verstrikt in richtingloosheid en passiviteit?”

Gijs reageert hier weer op in zijn artikel randkerkelijk of postkerkelijk:
“Hoe hou je het uit buiten de gebaande paden? Ik merk dat ik prima zonder kerkinstituut kan, maar niet zonder broers en zussen. Christen zijn doe je samen. Dat is voor sommigen reden om zondagochtend in een bijeenkomst te gaan zitten. Voor mij is het vooral reden om te werken aan waardevolle relaties, en om nieuwe mensen te leren kennen. Dat is soms lastig, in ieder geval lastiger dan zondagochtend vroeg opstaan (hoewel...).”

Het is natuurlijk allemaal leuk en aardig, dat post-christelijke of post-kerkelijke gedoe, maar je moet natuurlijk wel een weg vinden om je geloof, de `gemeenschap der heiligen’ en de missionaire opdracht op een nieuwe manier vorm te geven. Hoe doe jij/ hoe doen jullie dat?

De komende tijd zal ik wat meer gaan schrijven over onze zoektocht hiernaar. Ondertussen ben ik wel benieuwd naar de verhalen van anderen. Het zou leuk zijn als je me jouw verhaal wilt mailen (met toestemming om het te plaatsen op relirel), of in een reactie kwijt wilt. Zo kunnen we met elkaar meedenken over dit onderwerp. Ook als je een weg hebt gevonden om binnen een kerk je draai te vinden als post-moderne christen ben ik benieuwd naar je verhaal.
Spread the word!